SÖZ...

BİR DÜŞ KURMAK

Gitmek… Sanki belli şeylerden kurtulmak, ötelere uzanmak.

Yaşayacaklarımı planlamadan, hırçınlaşmadan seyretmek alışkanlıkları. Mahçup bir “lütfen”, her şeyi benim adıma algılasın. Ardımda kavrayamadığım öyle öfkeler biriktirmişim ki… 

Sorgulamaya başladığımda tüm yaşanmışlıkları; sağır bir griliğe teslim ediyorum güneşlerimi. Ve ölgün rüzgarların içimde taştığı havayı soluyorum an be an. Böyle zamanlarda, kederleri uçuruyorum ateşlere. 

Küllerini savurduğum sevgilerde; yürekte tutmak istemiyorum kırgınlıklarımı.

Ne zaman bir düş kursam, içimi sızlatacak kimse kalmamasını diliyorum. Bazı gecelerin sabahında, kimi çağırsa dudaklarım; uslanmaz, biliyorum. Hünerli dillerde seyircisiz oyalanmak belki de bana iyi gelecek olan.

Heyecan uyandıran masum suçları rastgele seçip; bağışlamak ve uğurlamak.  Üşüdüğüm zamanlarda dokunmayan kaçışlarımda, en güçsüz saatleri istirahata çekiyorum, çünkü içimde küçük bir mum yanıyor, yanmakta.

                                                             
                                                                                        Beyhan Özer